MENU
klinika

Samiti i NATOS

A është Erdogan, kali i Trojës i Rusisë?

09.12.2019 - 18:08

NATO festoi 70-vjetorin në samitin në Londër. Takimi në 3-4 dhjetor tregoi pabarazinë e aleancës dhe nxori në pah përçarjet e konfliktet midis liderëve të shteteve anëtare më shumë se kurrë, bashkë me deklaratën me nëntë pika të publikuar pas samitit.

Para tij, Presidenti Francez Emmanuel Macron kishte thënë se NATO-s po “i vinte fundi”.

Erdogani kundërshtoi Macron, duke thënë se atij “i kishte ngordhur nervi”. Më e rëndësishmja, Turqia kërcënoi të pengonte një plan për të mbrojtur shtetet baltike dhe Poloninë nga sulmet ruse, nëse NATO nuk njihte Njësitë e Mbrojtjes Popullore të Sirisë Kurde (YPG) si një grup terrorist siç përcaktohet nga Ankaraja.

Ky ishte një shantazh i paparë në historinë e NATO-s.

Diplomacia e Erdogan ishte e dyfishtë: Të merrte miratimin e NATO-s për politikën e tij në verilindje të Sirisë dhe të kujdesej për shqetësimet e partnerit të tij më të afërt përveç Trump, Presidentit rus Vladimir Putin.

Por këto manovra nuk funksionuan në samitin e NATO-s. Ai u kthye në Ankara duarbosh.

Më pas, Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Jens Stoltenberg, tha në Londër se Presidenti i Turqisë Rexhep Erdogan kishte tërhequr kërcënimin e tij për të refuzuar të mbështeste një plan të aleancës për të mbrojtur shtetet baltike të Letonisë, Lituanisë, Estonisë dhe Polonisë nga pushtimi i mundshëm nga Rusia.

Çfarë mori Erdogan në këmbim?

“Askush nuk kërkoi asgjë. Ne të gjithë falënderuam Presidentin Erdogan për solidaritetin e tij,” u tha Presidenti lituanez Gitanas Nauseda gazetarëve në Londër, pas një takimi midis Erdogan dhe udhëheqësve të Polonisë dhe Balltikut, raportoi New York Times.

kolana e librave

Stoltenberg përsëriti në një konferencë shtypi pas samitit, se liderët e NATO-s nuk diskutuan për milicinë e YPG-së Siriane Kurde.

Gjatë samitit, Macron shkoi aq larg sa akuzoi homologun e tij turk për aleancën me Shtetin Islamik; kjo ishte një referencë për përfaqësuesit sirianë të Turqisë.

Çuditërisht, Erdogan, nuk iu përgjigj komenteve të ashpra të Macron. Media turke, si zakonisht e përshëndeti performancën e Erdoganit në Londër si një sukses të madh dhe nuk raportoi deklaratën e Macronit.

Ndërkohë, rusët priren ta shohin presidentin e Turqisë si “njeriun e tyre në NATO”.

Ajo që i ka frymëzuar rusët ta shohin Erdoganin si “njeriun e tyre në NATO” ishte vendimi i tij për të blerë sistemin rus të mbrojtjes ajrore S-400. Macron pyeti në Londër, “Si është e mundur të jesh anëtar i aleancës, të punosh me të gjithë ne, të blesh materialet tona, të jesh i integruar, dhe të blesh S-400 nga rusët? Teknikisht, nuk është e mundur.”

Metin Gurcan, në një vlerësim të fundit të Al-Monitor, tha se Ankaraja dukej se kishte tjetërsuar anëtarët e Balltikut dhe të Evropës Lindore të NATO-s, duke shkatërruar kohezionin e NATO-s.

Erdogan mund të mos ketë sukses në këtë përpjekje. Në Londër, ai kuptoi se nuk mund të arrijë asgjë me shantazhe.

Dhe këmbëngulja e tij për marrëveshjen S-400 dhe marrëdhëniet me Moskën duket se gjithnjë e më shumë konfirmojnë tezën se ai është një “kali i Trojës i Rusisë në NATO”, megjithëse ai nuk mundi të merrte atë që ai dëshiron.

 

VAZHDO TË LEXOSH MË TEPËR PËR TEMËN


'Lista e dëshirave' të presidentit rus

Çfarë kërkon Putin nga Evropa dhe Amerika?

Problemet e brendshme të aleancës

Armiku më i madh i NATO-s është vetja…